List

Tenk om folkeregisteret plutseleg hadde avregistrert statsborgarskapet til Magnus, barnet mitt? Dette som ein konsekvens av at eit forvaltningsorgan meinte at morfaren hans hadde gjeve feil opplysningar 30 år tidlegare. Han skulle gå frå å vera eit barn med sivile, politiske og sosiale rettar i Noreg til å bli statslaus. Eit barn utan land. Eit barn utan rettar.

Tanken er absurd. Noreg er bunden av internasjonale rettsreglar som seier at ein ikkje har lov til å gjera eigne borgarar statslause. Men absurd har visst blitt den nye røynda: Fem norske barn får avregistrert sitt statsborgarskap i folkeregisteret fordi Utlendingsdirektoratet (UDI) meiner at besteforeldra 27 år tidlegare gav feil opplysningar om kor dei kom ifrå.

Saka føyer seg inn i ei rekke saker der folk har mista statsborgarskapet sitt etter at UDI har gått gjennom gamle vedtak og meiner dei har funne indikasjon på løgn. UDI har openbart fått signal frå ansvarleg statsråd om å bruka regelverket for det det er verd og sørgja for flest mogleg tilbakekallingar og deportasjonar.

Desse vedtaka riv grunnen vekk under føtene på dei menneska som blir råka direkte. Men i tillegg er praksisen eigna til å skapa frykt blant alle dei av oss som sjølv har innvandra til Noreg, eller som har foreldre eller besteforeldre frå eit anna land. Uansett kor lenge ein har vore i Noreg, kan ein aldri vera trygg. Sjølv om ein er fødd i Noreg av norske foreldre med norsk statsborgarskap, kan ein aldri vera trygg.

I USA har Trump-administrasjonen plukka opp tråden frå Obama og trapper opp deportasjonspolitikken. I USA er det rett nok snakk om irregulære innvandrar og deira barn som blir deportert – ikkje statsborgarar. Time peiker på at deportasjonane har som fremste føremål å skapa frykt i innvandrarbefolkninga. Sjølv om berre ein litan del av dei  irregulære i USA blir deportert, så blir alle råka av trugsmålet og frykta. Og det er heile poenget. Trump kommenterte Eisenhowers deportasjonspolitikk på 50-talet på denne måten: «Once they knew the country was getting tough on illegal immigration, they left».

Men det amerikanske sivilsamfunnet sit ikkje stille og ser på uretten. Time melder at innvandrarar over heile USA reagerer på fryktpolitikken med stort mot. Deportasjonane blir møtt med motstand. Mange protesterer vel vitande om at dei sjølv på denne måten risikerer deportasjon. Ein aktivist uttaler: «The path forward is to fihgt. To show them that we’re not scared. Tho show them that we’re here and that we’re not going anywhere». Eg undrar meg på kven som ville risikert eiga framtid dersom det var mitt barn det handla om.

Fem norske barn får avregistrert statsborgarskapet sitt. Med dette vanvittige vedtaket i bakhovudet fekk eg frysningar då eg i føremiddag song gjennom siste linja i ein gamal klassikar for Magnus: «Men man kan jo, men man kan jo aldri være trygg!»

Kjelder:

Les også:

Ilustrasjonsbilde: DSC_0304 av ndlon, CC BY-NC-ND 2.0

One Response to “Men man kan jo aldri være trygg”

  1. Jana Segula

    Dypt krenkende, diskriminerende, tragisk – av et land som har alle muligheter til å følge de beste forbilder som feks. Fritjof Nansen. Jeg blir så fortvila og så opprørt at jeg får lyst til å slenge passet mitt på bordet til Sølvi, Erna og Siv og takke for meg!

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *

  Posts

november 11th, 2020

No er me her igjen og tida mellom virkar så kort

No er me her igjen. Landet – og mykje av livet – er stengt ned, stengt inne, stengt. Plutseleg virkar […]

oktober 30th, 2020

Portvakt og kvalitetssikrar – om fagfellevurderingar i akademia

Gjennom mitt virke som forskar har eg etterkvart brei erfaring med å både å 1) senda inn eigne artiklar til […]

oktober 9th, 2020

Glede og demens

Demens er ein av dei sjukdommane me er mest redde for. Det er ikkje så rart. Dei av oss som […]

oktober 9th, 2020

Mer midlertidighet for innvandrere

Viktige endringer i integreringsloven og statsborgerloven skal behandles i Stortinget i oktober. Et omdiskutert punkt er innføring av bestått språktest på såkalt B1-nivå for […]

september 29th, 2020

Annes metode

Det heile byrja med at eg kom over boka Eltefri bakst i sommar. Eller forresten, det byrja vel då eg […]

september 24th, 2020

Kva veit me om klima og likestilling?

Norsk likestillingspolitikk er basert på likestillingsintegrering – det vil seia at eit kjønnsperspektiv skal integrerast på alle politikkområde. I denne […]

juni 15th, 2020

Koronakompatibelt kollektivt skriveseminar

Akademia er ein skrivejobb. Å finna gode måtar og organisera skrivearbeidet på kan vera utfordrande. Ei tidlegare utgåve av denne spalta handla om «Skrivetid» […]

mars 19th, 2020

Dag 7: Mest mogleg ute, minst mogleg på nett

Etter ei veke med stengd barnehage og sosial isolasjon lanserer eg dei første lokale resultata frå dette eksperimentet: Kvardagslivet fungerer […]

mars 13th, 2020

Dag 1: Prøver å halda roen

Det vart éin dag med foreldrepermisjon på meg før unntakstilstanden var eit faktum. Eg fekk meg ein kopp kaffi latte, […]

februar 4th, 2020

Rom for meir ros i akademia

Kritikk speler ei viktig rolle i akademia. Både som rettleiarar, kollegar og fagfellar er det å vurdera andre sine oppgåver, […]