List

I etterkant av flyktningkrisa i 2015 har dei fleste europeiske land innførd strenge vilkår og ei rekke barrierar for retten til familiegjenforeining. Kva for konsekvensar har det for flyktningar å vera skild frå familien?

Ny psykologisk forsking frå den nordamerikanske konteksten gjev urovekkande svar på det spørsmålet. I artikkelen Understanding the Mental Health Consequences of Family Separation for Refugees: Implications for Policy and Practice skildrar forskarane alvorlege negative konsekvensar av å vera skilt frå familien.

I kvalitative intervju med flyktningar kom det tydeleg fram at det å vera skild frå familien hadde store negative konsekvensar for dagleglivet og livskvaliteten. Det var den heilt klårt mest sentrale årsaken til sorg, smerte, problemer i kvardagen og utfordringar knytt til det å bli integrert i eit nytt land.

I den kvantitative delen av undersøkinga målte forskarane forekomsten av ei rekke symptom på psykiske helseproblem blant flyktningar. Dei samanliknar personar som var skild frå familien, med personar som ikkje var det. Dei fant at det å vera skilt frå familien har ein sterk negativ effekt på den mentale helsa. Når forskarane målte effekten av 26 ulike traumer, viste det seg at det å vera skilt frå familien samt det å bli fysisk angipen, var dei to traumene som i størst grad forklarte psykiske helseproblem.

Forskarane bak studia peikar på at tidlegare forsking på flyktningar si psykiske helse først og fremst har fokusert på krigstraumer og ikkje på det å bli skild frå familien. Det er politiske grunnar til dette, meiner dei. Krig, væpna konflikt og krigstraumer er noko andre lands myndigheiter har skuld i. Familiesplittelse på den andre sida, er gjerne i like stor grad eit resultat av innvandringsreguleringar i vestlege land.

Dei konkluderer med at dei ødeleggande effektane det har å bli skild frå familien er til hinder for integrering i eit nytt land.

Kjelde:  Understanding the Mental Health Consequences of Family Separation for Refugees: Implications for Policy and Practice av Miller, Hess, Bybee and Goodkind, 2018,American Journal of Orthopsychiatry, vol 88, no 1 26-37.

Illustrasjonsbilde: Depression by yan melaugh, CC BY 2.0.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *

  Posts

februar 13th, 2018

Utan familie i eit framand land

I etterkant av flyktningkrisa i 2015 har dei fleste europeiske land innførd strenge vilkår og ei rekke barrierar for retten til familiegjenforeining. […]

februar 4th, 2018

AP ser til Danmark

Arbeiderpartiets migrasjonsutval, med Masud Gharahkhani i spissen, skal på studietur til Danmark, mellom anna, for å la seg inspirera til ny […]

januar 23rd, 2018

Vedvarande kjønnssegregering i arbeidslivet

68 prosent av kvinnene og 73 prosent av mennene i Noreg er ein del av arbeidsstyrken. Det betyr at så […]

januar 14th, 2018

10 år etter Cirkum Polare

Det er nøyaktig 10 år sidan eg første gong landa på flyplassen i Alta. Det snødde lett, det var midt […]

januar 7th, 2018

Skyhøge søknadsgebyr

Gebyra for å levera søknad om opphaldsløyve i Noreg har aukt dramatisk i det siste. Lenge kosta det rundt 3000 […]

januar 2nd, 2018

#MeToo #2017

#MeToo-kampanjen står sentralt i oppsummeringane av året 2017. Time Magazine kåra varslarane, «The Silence Breakers» til «Person of the Year 2017». […]

desember 20th, 2017

Vikeplikten

Nesten ingen bestrider at utslippene av klimagasser må reduseres, men i praksis må hensynet til klimaet vike for andre hensyn, […]

desember 17th, 2017

Den som tier samtykker

Kva kan gjerast for å handtera og hindra seksuell trakassering i arbeidslivet? Etter 3 månader med #MeToo-kampanje burde dette vera eit høgt prioritert […]

desember 11th, 2017

«Typisk mannfolk!»

Dei siste månadene har Marius og eg sete ganske mykje på golvet i lag med Magnus. Også ein heil del i […]

desember 4th, 2017

Queer migrants

What is it like being queer and of migrant background, living in Norway? My colleagues and I will search for […]