List

Noreg er verdskjent for ei foreldrepermisjonsordning som legg til rette for likestilling i familien. Men ordninga er ikkje for alle. Lovverket tvinger kvinnelege ekteskapsinnvandrarar til å halda seg heime og passa barnet medan far er på jobb.

Kvart år er det fleire tusen kvinner som innvandrar til Noreg etter å ha gifta seg med ein norsk mann. I likskap med mange andre nygifte par, er det mange som får barn.

Men kvinner som nett har kome til Noreg har ikkje opptent rett til foreldrepengar, og får berre eit par titals tusen i eingongsstønad.

Norske fedrar derimot, har stort sett vore i arbeid før fødselen. Men dei har ingen individuelle rettar. Dei har ikkje rett på fedrekvote når kona ikkje har vore i jobb. Dei kan heller ikkje nytta seg av fellesdelen med mindre kona er i jobb eller utdanning.

Løysinga for fedrar som vil ta seg av ungane sine, blir dermed at kona byrjar i jobb eller utdanning. Men å få seg jobb når ein er ny i landet er ofte ikkje så lett. Heldigvis har ekteskapsinnvandrarar rett og plikt til norskopplæring etter introduksjonslova. Problemet er berre at norsk og samfunnsfagsopplæring for ekteskapsinnvandrarar ikkje er utdanning god nok til at far kan vera heime og ta ut foreldrepengar.

Dermed har ikkje desse para anna val enn at mor er heime til ungen byrjar i barnehagen. Då tek det sjølvsagt lengre tid før mor lærer norsk og kan byrja i jobb, enn det ville gjort dersom far hadde høve til å ta ut foreldrepengar og vera heime med barnet ei tid.

Introduksjonsprogrammet for flyktningar tel, heldigvis, som utdanning god nok til at far kan ta permisjon. På same vis tel lærlingplass, vidaregåande og høgare utdanning. Det er berre rett og rimeleg, og legg til rette for at likestilt forelderskap skal vera mogleg for både studentar og nyankomne flyktningar. Det eg ikkje kan forstå er kvifor ekteskapsinnvandrarar og deira ektefeller ikkje skal ha same moglegheita.

Det norske foreldrepermisjonsrodninga er fullt av paradoks. Føremålet er (mellom anna) å leggja til rette for likestilt forelderskap. Likevel har ikkje far sjølvstendige rettar. Myndigheitene uttrykker stadig uro over at innvandrarar ikkje er så likestilte som oss andre. Men samstundes er regelverket til effektivt hinder for nettopp det.

Foto: Dianne Lee asian mother and child av Din Jimenez, CC BY 2.0

 

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *

  Posts

november 19th, 2017

Nordsia

Bodø er eit nes som stikk ut i havet mot Sør-Vest. Me bur på Mørkved – på sørsida av neset. […]

november 16th, 2017

Ungdatakonferansen 2017: Skeiv på bygda

Den årlege Ungdatakonferansen gjekk av stabelen i går. Velferdsforskningsinstituttet NOVA var arrangørar og gjennomførte ein fantastisk bra og relevant konferanse […]

november 12th, 2017

Best på bygda eller i byen?

Korleis er det å voksa opp i byen og på bygda? Kor er det godt å voksa opp? Dette er nokre […]

november 5th, 2017

Out of Time

Kva betyr det å bli gamal? Og kvifor er det så vanskeleg å vedkjenna seg og vera i vår eigen […]

oktober 29th, 2017

Eldrebølgja

14,6 prosent av den norske befolkninga er over 67 år, og fram mot 2060 er talet venta å stiga til […]

oktober 23rd, 2017

Om kjærleik og landegrenser

For dei av oss som har funne kjærleiken på tvers av landegrenser er det ikkje berre å gifta seg og […]

oktober 17th, 2017

Kan ikkje klaga

Dei siste to åra har eg hatt gleda av å delta i eit forskingsprosjekt om heimebasert eldreomsorg. Me har intervjua […]

oktober 3rd, 2017

Landegode

Øya Landegode er eit landemerke utføre Bodø. Eg har passert øya på utallige båtturar frå Steigen. I Sjåvika kunne me […]

september 28th, 2017

Fornorsking av kontantstønaden

Heilt sidan kontantstønaden vart innførd i 1998 har ordninga vore omdiskutert, og debatten har blussa opp igjen kvar einaste gong […]

september 19th, 2017

Tapar gutane?

Gutane tapar i skulen. Påstanden er på ingen måte ny, men har blitt aktualisert av at Torbjørn Røe Isaksen har sett […]