List

Noreg er verdskjent for ei foreldrepermisjonsordning som legg til rette for likestilling i familien. Men ordninga er ikkje for alle. Lovverket tvinger kvinnelege ekteskapsinnvandrarar til å halda seg heime og passa barnet medan far er på jobb.

Kvart år er det fleire tusen kvinner som innvandrar til Noreg etter å ha gifta seg med ein norsk mann. I likskap med mange andre nygifte par, er det mange som får barn.

Men kvinner som nett har kome til Noreg har ikkje opptent rett til foreldrepengar, og får berre eit par titals tusen i eingongsstønad.

Norske fedrar derimot, har stort sett vore i arbeid før fødselen. Men dei har ingen individuelle rettar. Dei har ikkje rett på fedrekvote når kona ikkje har vore i jobb. Dei kan heller ikkje nytta seg av fellesdelen med mindre kona er i jobb eller utdanning.

Løysinga for fedrar som vil ta seg av ungane sine, blir dermed at kona byrjar i jobb eller utdanning. Men å få seg jobb når ein er ny i landet er ofte ikkje så lett. Heldigvis har ekteskapsinnvandrarar rett og plikt til norskopplæring etter introduksjonslova. Problemet er berre at norsk og samfunnsfagsopplæring for ekteskapsinnvandrarar ikkje er utdanning god nok til at far kan vera heime og ta ut foreldrepengar.

Dermed har ikkje desse para anna val enn at mor er heime til ungen byrjar i barnehagen. Då tek det sjølvsagt lengre tid før mor lærer norsk og kan byrja i jobb, enn det ville gjort dersom far hadde høve til å ta ut foreldrepengar og vera heime med barnet ei tid.

Introduksjonsprogrammet for flyktningar tel, heldigvis, som utdanning god nok til at far kan ta permisjon. På same vis tel lærlingplass, vidaregåande og høgare utdanning. Det er berre rett og rimeleg, og legg til rette for at likestilt forelderskap skal vera mogleg for både studentar og nyankomne flyktningar. Det eg ikkje kan forstå er kvifor ekteskapsinnvandrarar og deira ektefeller ikkje skal ha same moglegheita.

Det norske foreldrepermisjonsrodninga er fullt av paradoks. Føremålet er (mellom anna) å leggja til rette for likestilt forelderskap. Likevel har ikkje far sjølvstendige rettar. Myndigheitene uttrykker stadig uro over at innvandrarar ikkje er så likestilte som oss andre. Men samstundes er regelverket til effektivt hinder for nettopp det.

Foto: Dianne Lee asian mother and child av Din Jimenez, CC BY 2.0

 

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *

  Posts

januar 17th, 2019

Mot normalt

Eg har hatt stor glede av bøkene som Sumaya Jirde Ali og Camara Lundestad Joof har gjeve ut i Samlaget […]

januar 10th, 2019

Go green, Norlandia!

Tidlegare denne veka skreiv eg om klimapolitikk nedanfrå, som ein metode for å kvitta seg med den pasifiserande klimaangsten og […]

januar 7th, 2019

Klimapolitikk nedanfrå

2018 var året då klimaangsten tok meg fullstendig. Ein lengre periode med over 30 grader i Bodø i sommar var […]

desember 17th, 2018

Parkeringsplassar så langt auga kan sjå

Me bur på Mørkved, som er ein stor og tett befolka bydel i den veksande småbyen Bodø. Her står einebustadene […]

desember 6th, 2018

Levekår blant skeive med innvandrerbakgrunn i Norge

Lesbiske, homofile, bifile, transpersoner og interkjønnpersoner med innvandrerbakgrunn risikerer å bli utsatt for diskriminering på grunn av seksuell orientering og […]

november 28th, 2018

Sosial omsorg − fra blind flekk til sentralt innsatsområde i hjemmebasert eldreomsorg?

Sosial omsorg er en blind flekk i den hjemmebaserte eldreomsorgen, hevder Mai Camilla Munkejord, Walter Schönfelder og jeg i en […]

november 22nd, 2018

Nei, abortlova er ikkje diskriminerande

Abortlova er diskriminerande, har Erna Solberg påstått, som eit argument for å endra §2c. Påstanden har fått vind i segla […]

november 18th, 2018

Kvinner som møter i nemnder

Tusenvis av kvinner og menn demonstrerte i går til støtte for abortlova, og for kvinners rett til sjølv å bestemma […]

november 13th, 2018

Sumaya samtalar med Zeshan Shakar

I går var eg blant dei over hundre menneska som kom til Stormen bibliotek i Bodø for å ta del […]

november 4th, 2018

Søndagstur til mor

Eg kunne mest ikkje hugsa sist eg var på topptur. Det har blitt mykje barnevennlege turar. Stort sett kjekt det, […]