List

Nyheitene har meldt om ekstermvêr, storm og mildvêr i Nordland, og det stemmer forsåvidt det. Men la meg heller fortelja om kva Steigen hadde å by på ein kveld mellom den eine og den andre stormen.

Ein kveld med fullmåne og klårvêr gjekk Mari og eg til gapahuken for å eta middag. Me pakka enkelt og greitt nokre fine stykker sei og litt grønnsaker i folie, putta svartkjelen og kaffiposen i sekken og rusla ut i Brennvika. Godt utrusta med alt som skal til av klede for å ikkje frysa sjølv om kvikksølvet kryp ned mot ti kalde.

Me gjekk langs stranda i brennvika og månen kraup opp over Kråktindmassivet. Månen lyste opp den alpine fjellrekka som står majestetisk i sanden på stranda. Den kvite snøen på fjellet lyste, og berget var så svart så svart. Lyden av bølgjeskvulp og steg i frossen sand.

Det skulle bli ein magisk kveld. Seipakke med steikt grønnkål var ein fabelaktig middag, og nett i det maten var fortært byrja nordlyset så smått å dansa over himmelen. Me spratt opp frå kubbekrakkane, vekk frå det varme bålet og gapahuken for å sjå himmelen.

Nordlyset flagra over nordhimmelen. I stadig større bølgjer og med stadig meir intenst lys. Grønt, rosa, lilla. Det gjekk ikkje an å stå i ro når nordlyset dansa, så me hoppa og spratt rundt i snøen av rein begeistring.

No var nesten heile nordhimmelen dekka av lyset. Og månen stod i ein sånn vinkel at han lyste opp fjella i staden for å konkurera med nordlyset. Dei grøne flagrande gardinene på nattehimmelen la seg ei stund bakom tindane, slik at fjella stod fram i grøn relieff, bada i måneskin, som om det var ein lyskastar over hovudrolleinnhavaren på scena.

Ho berre varte og varte, denne magiske stunda der jorda og himmelen møttes i lys og fargar. Med så sterk måne kastar både folk og fjell skuggar over landsskapet; det er lyst som dagen, berre med andre fargar.

På veg heim gjekk me heilt i strandkanten. Små, stille bølgjer kruste inn over sanden, og månen lyste på vatnet og kledde bølgjene i vakre, smale sølvband. Sølvband som streifa over bølgja og forsvann i det ho braut. Nye sølvband, igjen og igjen.

Det var ingen andre ute, men det var heldigvis me! Tenk om me hadde sitte inne framføre fjernsynet og ikkje visst om at det var så vakkert den kvelden? Me hadde ikkje ant kva me gjekk glipp av, og det hadde berre vore ein heilt vanleg tysdag kveld etter jobb.

Illustrasjonsfoto: to the moon, av eurasi, CC BY-NC-ND 2.0

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

  Posts

June 23rd, 2022

Kva burde tordivelen?

Heilt frå eg vakna den morgonen kokte hovudet over av alt eg burde ha gjort. Eg må hugsa å kjøpa […]

June 10th, 2022

Å sjå ein snegl inn i augene

Eg hadde rusla ut mot Mørkvedodden for å vera litt i fred. Eg gjekk gjennom skogen, forbi kvitveisane og den […]

May 27th, 2022

Kva med å ta litt lett på det?

Ein kollega kom innom ein dag og fortalde at fleire av tekstane mine er trekt fram i boka “Kunsten å […]

May 27th, 2022

10 måtar å endra verda på sykkel

Kvar gong du kastar deg på sykkelen og suser nedover sykkelstien langs riksvegen reduserer du trafikkgrunnlaget for det neste vegprosjektet. […]

May 10th, 2022

Transportrevolusjon

Like før Ingeborg skulle byrja i barnehagen kjøpte eg meg elsykkel. Eg hadde høyrd mange tala entusiastisk om dette transportmiddelet, […]

May 3rd, 2022

Kom og få deg ein vaffel!

Farmor og farfar hadde alltid vaffelrøre ståande klar i kjøleskapet. For meg og brørne mine, som budde i nabohuset, var […]

April 26th, 2022

Å trøysta ho som skrik

Ingeborg hoppa opp av senga klokka 0500. “Dædig lalla”, erklærte ho. (Ferdig å lalla, det vil seia sova). Det er […]

April 20th, 2022

It’s for commercial purposes

Siste dagen i påska vart eg sitjande å jobba fordi eg heller ville på tur i finvêret som var meldt […]

February 25th, 2022

Samtalar med Steigen og Tana

Korleis kan me utvikla kvalitative metodar som legg til rette for gode faglege samarbeid? I denne spalta har eg delt […]

January 18th, 2022

Kjenner ho deg att?

Det er ikkje ofte forskingsartiklar får meg til å grina. Eg trur kanskje aldri det har skjedd før. Men då […]