List

I etterkant av flyktningkrisa i 2015 har dei fleste europeiske land innførd strenge vilkår og ei rekke barrierar for retten til familiegjenforeining. Kva for konsekvensar har det for flyktningar å vera skild frå familien?

Ny psykologisk forsking frå den nordamerikanske konteksten gjev urovekkande svar på det spørsmålet. I artikkelen Understanding the Mental Health Consequences of Family Separation for Refugees: Implications for Policy and Practice skildrar forskarane alvorlege negative konsekvensar av å vera skilt frå familien.

I kvalitative intervju med flyktningar kom det tydeleg fram at det å vera skild frå familien hadde store negative konsekvensar for dagleglivet og livskvaliteten. Det var den heilt klårt mest sentrale årsaken til sorg, smerte, problemer i kvardagen og utfordringar knytt til det å bli integrert i eit nytt land.

I den kvantitative delen av undersøkinga målte forskarane forekomsten av ei rekke symptom på psykiske helseproblem blant flyktningar. Dei samanliknar personar som var skild frå familien, med personar som ikkje var det. Dei fant at det å vera skilt frå familien har ein sterk negativ effekt på den mentale helsa. Når forskarane målte effekten av 26 ulike traumer, viste det seg at det å vera skilt frå familien samt det å bli fysisk angipen, var dei to traumene som i størst grad forklarte psykiske helseproblem.

Forskarane bak studia peikar på at tidlegare forsking på flyktningar si psykiske helse først og fremst har fokusert på krigstraumer og ikkje på det å bli skild frå familien. Det er politiske grunnar til dette, meiner dei. Krig, væpna konflikt og krigstraumer er noko andre lands myndigheiter har skuld i. Familiesplittelse på den andre sida, er gjerne i like stor grad eit resultat av innvandringsreguleringar i vestlege land.

Dei konkluderer med at dei ødeleggande effektane det har å bli skild frå familien er til hinder for integrering i eit nytt land.

Kjelde:  Understanding the Mental Health Consequences of Family Separation for Refugees: Implications for Policy and Practice av Miller, Hess, Bybee and Goodkind, 2018,American Journal of Orthopsychiatry, vol 88, no 1 26-37.

Illustrasjonsbilde: Depression by yan melaugh, CC BY 2.0.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

  Posts

June 23rd, 2022

Kva burde tordivelen?

Heilt frå eg vakna den morgonen kokte hovudet over av alt eg burde ha gjort. Eg må hugsa å kjøpa […]

June 10th, 2022

Å sjå ein snegl inn i augene

Eg hadde rusla ut mot Mørkvedodden for å vera litt i fred. Eg gjekk gjennom skogen, forbi kvitveisane og den […]

May 27th, 2022

Kva med å ta litt lett på det?

Ein kollega kom innom ein dag og fortalde at fleire av tekstane mine er trekt fram i boka “Kunsten å […]

May 27th, 2022

10 måtar å endra verda på sykkel

Kvar gong du kastar deg på sykkelen og suser nedover sykkelstien langs riksvegen reduserer du trafikkgrunnlaget for det neste vegprosjektet. […]

May 10th, 2022

Transportrevolusjon

Like før Ingeborg skulle byrja i barnehagen kjøpte eg meg elsykkel. Eg hadde høyrd mange tala entusiastisk om dette transportmiddelet, […]

May 3rd, 2022

Kom og få deg ein vaffel!

Farmor og farfar hadde alltid vaffelrøre ståande klar i kjøleskapet. For meg og brørne mine, som budde i nabohuset, var […]

April 26th, 2022

Å trøysta ho som skrik

Ingeborg hoppa opp av senga klokka 0500. “Dædig lalla”, erklærte ho. (Ferdig å lalla, det vil seia sova). Det er […]

April 20th, 2022

It’s for commercial purposes

Siste dagen i påska vart eg sitjande å jobba fordi eg heller ville på tur i finvêret som var meldt […]

February 25th, 2022

Samtalar med Steigen og Tana

Korleis kan me utvikla kvalitative metodar som legg til rette for gode faglege samarbeid? I denne spalta har eg delt […]

January 18th, 2022

Kjenner ho deg att?

Det er ikkje ofte forskingsartiklar får meg til å grina. Eg trur kanskje aldri det har skjedd før. Men då […]