List

Eg trødde mine første barneår på Skjervøy i Nord-Troms. Her budde familien min frå eg var 2 til eg var nesten 7 år. Det var på Skjervøy eg fekk min første bestevenn, lærte å sykla og gå på ski og her vart den eine bror min fødd.

Frå stuevinduet i Skoleveien 10 på Skjervøy hadde me utsikt over Kvænangstindan. Eg hugsar me var ofte på tur på eit fjell på øya som blir kalla Trollet. Me gjekk også til Engenes ytst på øya, tok ferga til Arnøya eller kjørte til Kågen for å gå på ski i lag med andre familiar, ungar og pulkar. Når me gjekk i Værre på laurdagane trefte me alltid masse kjendfolk. På laurdagane gjekk eg og bestevenninna mi ned til kiosken med 5 kroner og kjøpte Pez og Bugg.

Eg hadde det godt på Skjervøy og ville ingen annan stad bu. Så då foreldra mine bestemte at me skulle flytta til Sandnes, var det ikkje med mitt samtykke. Men det treng ein jo heller ikkje for å ta med seg ein seksåring til Sør-Noreg.

Den dagen me køyrde frå Skjervøy græt eg heilt utrøysteleg. Eg hugsar då me køyrde over Skjervøybrua og heimstaden min snart ikkje lengre var å sjå gjennom bakruta på bilen.

Eg hugsar eg sakna Skjervøy mykje. Eg ville gjerne høyra på Hurtigrute-sangen til Kari Bremnes, og såg føre meg korleis Hurtigruta la til kai på Skjervøy. Det tok mange år før eg slutta å pakka tinga mine for å flytta heim til Skjervøy når eg var sint eller lei meg. Eg holdt på den nordnorske dialekta som best eg kunne, men måtte gje tapt ein gong i tredje klasse på barneskulen.

På grunn av oppveksten på Skjervøy har eg alltid kjent meg knytt til Nord-Noreg, sjølv om eg budde sørpå frå eg var 7 til eg var 32. Dei gongene eg var nordover seinare i livet, vart eg overraska over kor sterk heimkjensla var når eg såg dei bratte fjellsidene i Troms som stig opp av havet. Eller dei oransje bjørkene mot det gråblå havet om hausten. I tjueåra tenkte eg av og til på om eg ikkje skulle ha flytta nordover igjen i ein periode.

Eg trur dette er grunnen til at eg på et vis kjende meg så heime i Steigen allereie første gongen eg var der. Sjølv om det er ganske stor forskjell på klimaet og landskapet i Nord-Troms og i Steigen, så er der ein slags felles essens. Små bygdesamfunn i nord klemt inn mellom fjell og fjord.

Eg saknar Steigen.

Illustrasjonsfoto: Torbjørn Eggebø

For vakre naturbilete av Skjervøy og området rundt tilrår eg Trond Østvang sin blogg Østvangs perspektiv.

5 Responses to “Ei bygd i Nord-Noreg”

  1. Bodil Flikke Hestvik

    Vakker hilsen til Nord Norge, Helga. Det er langt fra våre Jærske røttter og hit. Hilsen Bodil

  2. Kari Helene Skog

    Hei Helga! Har mange morsomme minner fra di og din families tid på Øya. Har til og med et arr på venstreøye fra en heftig lek og et glassbord dere hadde stående i gangen…
    Fin tekst! Håper alt er bra med dere.

  3. Helga Eggebø

    Glassbordet, ja! Når du seier det, så hugsar eg det! Sjølv slo eg hol i hovudet ein gong eg snubla i døra på “barnehagebussen” til familien Ask.

  4. Sissel Sørvang

    Hei Helga!
    Kjempe koselig skrevet.
    Eg husker godt dere barn da dere bodde på Skjervøy. Eg jobba ilag med din far.

    Du må hilse så mye. Sissel

  5. Helga Eggebø

    Så kjekt! Eg skal helsa han, ja!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

  Posts

June 23rd, 2022

Kva burde tordivelen?

Heilt frå eg vakna den morgonen kokte hovudet over av alt eg burde ha gjort. Eg må hugsa å kjøpa […]

June 10th, 2022

Å sjå ein snegl inn i augene

Eg hadde rusla ut mot Mørkvedodden for å vera litt i fred. Eg gjekk gjennom skogen, forbi kvitveisane og den […]

May 27th, 2022

Kva med å ta litt lett på det?

Ein kollega kom innom ein dag og fortalde at fleire av tekstane mine er trekt fram i boka “Kunsten å […]

May 27th, 2022

10 måtar å endra verda på sykkel

Kvar gong du kastar deg på sykkelen og suser nedover sykkelstien langs riksvegen reduserer du trafikkgrunnlaget for det neste vegprosjektet. […]

May 10th, 2022

Transportrevolusjon

Like før Ingeborg skulle byrja i barnehagen kjøpte eg meg elsykkel. Eg hadde høyrd mange tala entusiastisk om dette transportmiddelet, […]

May 3rd, 2022

Kom og få deg ein vaffel!

Farmor og farfar hadde alltid vaffelrøre ståande klar i kjøleskapet. For meg og brørne mine, som budde i nabohuset, var […]

April 26th, 2022

Å trøysta ho som skrik

Ingeborg hoppa opp av senga klokka 0500. “Dædig lalla”, erklærte ho. (Ferdig å lalla, det vil seia sova). Det er […]

April 20th, 2022

It’s for commercial purposes

Siste dagen i påska vart eg sitjande å jobba fordi eg heller ville på tur i finvêret som var meldt […]

February 25th, 2022

Samtalar med Steigen og Tana

Korleis kan me utvikla kvalitative metodar som legg til rette for gode faglege samarbeid? I denne spalta har eg delt […]

January 18th, 2022

Kjenner ho deg att?

Det er ikkje ofte forskingsartiklar får meg til å grina. Eg trur kanskje aldri det har skjedd før. Men då […]