List

Eg er ikkje den som vanlegvis tyr til steinalderen og darwinisme for å forklara kvifor ein gjer som ein gjer. Men no byrjar eg å lura på om det kan vera eit urgamalt sanke- og overlevingsinstinkt som tek fullstendig overhand om hausten.

Ein ettermiddag denne veka var planen å slappa av, ettersom eg var litt forkjøla. Men før eg gjekk heim skulle eg nett berre ein liten tur i skogen for å sjå om eg fann litt kantarell.

Plukke sopp

Dette var berre få dagar etter at me hadde funne 16 kg, og i løp av eit kvarter var tilitersbøtta full av piggsopp igjen. Det fornuftige hadde då vore å ta bøtta med seg heim og halda seg til planen om å slappa av. Men, det var lettare sagt enn gjort.

Med så mykje sopp, og kanskje von om tyttebær høgare oppe, bestete eg meg for å smetta over kanten for å sjå kva eg fann. Bøtta sette eg igjen ved eit tre (eit ikkje særleg karakteristisk grantre, heilt likt alle dei andre).

Ein god time seinare var eg på veg ned til bilen igjen. Men trur du eg fann bøtta? Det var som å leita etter ei nål i ein høystrakk, viste det seg. Endå ein time seinare, i skumringa, var eg nøydd til å gje opp. I åttetida var eg på veg heim, sulten, sliten, vondt i halsen og ganske sur. Utan bøtta. Idiot.

Når piggsoppen lysar i skogbotn i uhorvelege mengdar, der er ein, og der er ein haug, og der er endå meir, så plukkar eg fortare og fortare og gallopperer mellom soppklyngene som om dei kunne koma til å springa sin veg i neste augneblink. Same med tyttebæra. Når dei lyser raudt i raudt i lyngen, i store saftige klasar, så går bærplukkaren med ein frenetisk frekvens. Her skal det jaggu bli syltetøy for heile vinteren!

Bøttevis

Fredag var Mari og eg på ein liten tyttebærtur etter jobb. Mari plukka tålmodig dei tyttebæra som var å finna langs stien. Eg var utålmodig etter å finna større mengdar bær. Ein kan ikkje kasta vekk tida med å pella eit bær her og der! Utålmodig låg eg ein hundre meter framføre.

Plutseleg var der mengdar å finna. Litt her, litt meir der, endå meir der borte. Før eg visste ordet av det satt eg bak ein haug og plukka som ein gal. Mari var sikkert rett rundt hjørnet, kanskje. Så medan ho satt tålmodig, lett synleg på stien og ropa på meg satt eg godt gøymd og plukka tyttebær for meg sjølv.

Mari og soppen

Det var då ho som forsvann for meg, sa eg til meg sjølv. Those who fall behind are left behind. Men med eit lite stikk av dårleg samvit tutla eg nedover ein time seinare med ganske så bra med tyttebær i bøtta. Åleine. Mataukmani – kan det tenkjast å kvalifisera til ein ny sesongrelatert dignose, a la mørketidsdepresjon?

3 Responses to “Mataukmani”

  1. Marta Vassbø

    Stor fare for at dette er genetikk i og med at de som var med på 16 kg sopp-plukke-turen vart ditt biologiske opphav. Når jeg i tillegg kan opplyse om at dine besteforeldre på begge sider hadde tre fryseboksen fulle av bær, saft, syltetøy, grønnsaker, kjøtt, fisk og brød så er din mataukmani forståelig og forklaring.
    Mamma Marta

  2. Birger

    Nydelig plass du har bosatt deg! Kjekt å følge med på bloggen din Helga, godt næringsvett er jo superviktig! 🙂

  3. Kortreist kvalitetsmat - Helga EggebøHelga Eggebø

    […] med dette er mataukmanien utvida og varer frå tidleg sommar til langt utpå hausten. Det kan bli mange seine kveldar og […]

Leave a Reply

Your email address will not be published.

  Posts

June 23rd, 2022

Kva burde tordivelen?

Heilt frå eg vakna den morgonen kokte hovudet over av alt eg burde ha gjort. Eg må hugsa å kjøpa […]

June 10th, 2022

Å sjå ein snegl inn i augene

Eg hadde rusla ut mot Mørkvedodden for å vera litt i fred. Eg gjekk gjennom skogen, forbi kvitveisane og den […]

May 27th, 2022

Kva med å ta litt lett på det?

Ein kollega kom innom ein dag og fortalde at fleire av tekstane mine er trekt fram i boka “Kunsten å […]

May 27th, 2022

10 måtar å endra verda på sykkel

Kvar gong du kastar deg på sykkelen og suser nedover sykkelstien langs riksvegen reduserer du trafikkgrunnlaget for det neste vegprosjektet. […]

May 10th, 2022

Transportrevolusjon

Like før Ingeborg skulle byrja i barnehagen kjøpte eg meg elsykkel. Eg hadde høyrd mange tala entusiastisk om dette transportmiddelet, […]

May 3rd, 2022

Kom og få deg ein vaffel!

Farmor og farfar hadde alltid vaffelrøre ståande klar i kjøleskapet. For meg og brørne mine, som budde i nabohuset, var […]

April 26th, 2022

Å trøysta ho som skrik

Ingeborg hoppa opp av senga klokka 0500. “Dædig lalla”, erklærte ho. (Ferdig å lalla, det vil seia sova). Det er […]

April 20th, 2022

It’s for commercial purposes

Siste dagen i påska vart eg sitjande å jobba fordi eg heller ville på tur i finvêret som var meldt […]

February 25th, 2022

Samtalar med Steigen og Tana

Korleis kan me utvikla kvalitative metodar som legg til rette for gode faglege samarbeid? I denne spalta har eg delt […]

January 18th, 2022

Kjenner ho deg att?

Det er ikkje ofte forskingsartiklar får meg til å grina. Eg trur kanskje aldri det har skjedd før. Men då […]